پشه ای گردان چو گردی در فضا       

پشت یال شیری افتاد از قضا

بس که آن ناچیز خوشبینیش بود

پیش خود بر شیر سنگینیش بود

لحظه ای نگذشته با شیر کلان

گفت آن مسکین لاغر کای فلان

گر تو را بر یال سنگینیم ما

باز گو تا بیش ننشینیم ما

شیر گفت از این زمان تا هر زمان

هر کجایی هر چه می خواهی بمان

گر نه خود گفتی بیالم جسته ای

من ندانستم کجا بنشسته ای

                                                از: شادروان دکتر حمیدی شیرازی

قلم اَلگِردم بامه درگای تو             درگای دانش و فرهنگسرای تو

مایه ی افتخار کهن کشورم           وطن ها فراز لطف و صفای تو

سرم و فدای راگه ی ظریفت          هدایت فرما بامه پنای تو

بنوشم جور مَی شعر ِ آودارد          درمان دردِم تمام ها لای تو

پیر بی نظیر ، حکیم دانا                چُی کسی رسی آخر و پای تو

پیر افسانه و حماسه و تاریخ          کی ها توانم بکم ثنای تو

شاپر سیمرغ سایه بان فکر            سایه سرمان لطف خدای تو

و جهان جور تو و کوره بارم          خدا خوی زانی نابه کالای تو

ار پیکر سازان و ناو کرماشان        بسازن پیکر تمام طلای تو

نسیم سراو بیده بالای تو                 حیدر چوپی کیش شویل و پای تو

                                                                       محمد حیدر

                                                                       سال ۱۳۸۱

به سال سوم خرداد ۱۳۱۲ در میان ایل کلهر (از ایلات غرب ایران) دیده به جهان گشود.

در کودکی پس از درگذشت پدر به همراه خانواده به شهر کرمانشاه مهاجرت و تا چند سال پس از جنگ در این شهر ساکن بود و به مشاغل آزاد اشتغال داشت.

با شدت گرفتن جنگ ساکن شهرستان کرج شد و سالهاست در این شهر به نیک نامی زندگی می کند.